جریان فرآیند تهیه آلیاژ مس تنگستن به روش متالورژی پودر به شرح زیر است: آسیاب پودر - اختلاط مواد - پرس و شکل دهی - تف جوشی و نفوذ - فرآوری سرد.
پس از قالبگیری فشرده، پودر مخلوط مس تنگستن یا مس مولیبدن در فاز مایع در دمای 1300-1500 درجه سانتیگراد زینتر میشود. مواد تهیهشده با این روش دارای یکنواختی ضعیف، حفرههای بسته زیادی است و چگالی آن معمولاً کمتر از ۹۸ درصد است. با این حال، فعالیت تف جوشی را می توان با افزودن مقدار کمی نیکل به روش تف جوشی فعال، روش آلیاژسازی مکانیکی یا روش احیای اکسید برای تهیه پودرهای فوق ریز و نانو بهبود بخشید، بنابراین چگالی مس تنگستن و آلیاژهای مس مولیبدن را بهبود بخشید. با این حال، تف جوشی فعال سازی نیکل به طور قابل توجهی رسانایی و هدایت حرارتی مواد را کاهش می دهد و وارد کردن ناخالصی ها در آلیاژهای مکانیکی نیز رسانایی ماده را کاهش می دهد. تهیه پودرها به روش احیای اکسیدی پیچیده، ناکارآمد و تولید انبوه آن دشوار است.
روش قالب گیری تزریقی
آلیاژ تنگستن با چگالی بالا به روش قالب گیری تزریقی تولید شد. روش تولید شامل مخلوط کردن پودر نیکل، پودر تنگستن مس یا پودر آهن با اندازه ذرات یکنواخت {{0}} میکرون، پودر تنگستن با اندازه ذرات 0.5-2 میکرون و تنگستن است. پودر با اندازه ذرات 5-15 میکرون. سپس 25% -30% عامل پیوند آلی (مانند پارافین یا پلی (متیل متاکریلات)) مخلوط شده و به داخل قالب تزریق میشود. چسب با تمیز کردن بخار و تابش جدا می شود و در گاز هیدروژن تف جوشی می شود تا آلیاژ تنگستن با چگالی بالا بدست آید.
روش پودر اکسید مس
به جای پودر مس فلزی از پودر اکسید مس (مخلوط و آسیاب شده برای تبدیل به مس) استفاده می شود. مس یک ماتریس پیوسته را در فشرده متخلخل تشکیل می دهد، در حالی که تنگستن به عنوان یک چارچوب تقویت کننده عمل می کند. جزء انبساط بالا توسط جزء دوم در اطراف آن محدود می شود و پودر در گاز هیدروژن مرطوب در دماهای پایین تر پخته می شود. با توجه به مقدمه، استفاده از پودر بسیار ریز می تواند عملکرد پخت و تراکم را بهبود بخشد و به بیش از 99٪ برسد.
روش نفوذ اسکلت تنگستن و مولیبدن
ابتدا پودر تنگستن یا مولیبدن را فشار داده و آن را به شکل اسکلت تنگستن یا مولیبدن با تخلخل مشخص تف جوشی کنید و سپس مس نفوذی را ذوب کنید. این روش برای محصولات مس تنگستن و مس مولیبدن با محتوای مس کم کاربرد دارد. در مقایسه با مس تنگستن، مس مولیبدن دارای مزایای جرم کوچک، پردازش آسان و ضریب انبساط خطی قابل مقایسه، هدایت حرارتی و برخی خواص مکانیکی عمده است.
اگرچه مقاومت حرارتی آن به خوبی مس تنگستن نیست، اما بهتر از برخی مواد مقاوم در برابر حرارت است، بنابراین چشم انداز کاربرد آن امیدوار کننده است. به دلیل ترشوندگی ضعیفتر مس مولیبدن در مقایسه با مس تنگستن، بهویژه هنگام تهیه مس مولیبدن با محتوای مس کم، چگالی مواد پس از نفوذ کم است و در نتیجه هوابندی، رسانایی و رسانایی حرارتی مواد ناکافی است که آن را محدود میکند. کاربرد.
